Bugün depresyon tanısı ile bir süredir takip ve tedavi ettiğim, modern giyimli, saçları açık renk boyalı bir hanıma kendisini depresyona sokan, oğlunun madde bağımlılığının nasıl olduğunu sordum.
"Doğu'da bir Üniversiteyi kazandı, şimdi çok iyi. Orada bir emmisi var, oğluma çok yardımcı oldu" dedi
"Emmisi mi var?" dedim
"Oralarda büyüklere öyle deniyormuş. Kaldığı öğrenci yurdunun karşısında kafe işleten birisi. Ben de gittim gördüm. Oğlum namaz kılmaya başladı, inşallah Adıyaman'a da göndereceğiz" dedi
"Menzil'e mi?" diye sordum
"Evet Menzil'e" dedi
"Peki oğlunuz bu işte de aşırıya kaçarsa diye korkmuyor musunuz?" diye sordum
"Yok bunlar öyle insanlar değil. Evlerine gittim kaldım. Her şeyi yiyorlar" dedi
"Nasıl her şeyi yiyorlar?" dedim
"Yani mesela benim İstanbul'da Fatih'te akrabamlar var. Onlar sadece Ülker ve Bizim markalarını yiyorlar. Bunlarda her marka vardı" dedi
No comments:
Post a Comment